کسی منتظرم نمونده

کوله بارم رو بستم که برم از این غربت همیشه سرد ... دنیا رو گشته اما میدونم کسی تو یه جاده منتظرم نمونده

کاش دیدنت روئیا نبود.

مرا اینگونه باور کن...

مرا اینگونه باور کن... کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ، خدا دیگر کجا رفته...؟! نمی دانم مرا آیا گناهی هست..؟ که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست..؟؟؟