این روزها

این روزها می آید یاد تو را ، خاطرات تو را زنده می کند و می رود غافل از اینکه این خاطرات ، این دلتنگی ، بی ساز می رقصد برای تو . . . زنده می شوند خاطرات مان ، خاطرات من ، تو ، بهار ، باران و مسافر غریب. . . روزهای خوب که حال فقط یک تصویرند ! تصویری که حتی نمی توان به نمایشش گذاشت.

چه زود به  پایان رسید آن همه خاطره خوب !!!

فردا

امشب دلم میخواد تا فردا مِی بنوشم من

زیباترینِ جامه هایم را بپوشم من

با شوقِ بی حد ، باغچه هامونو صفا دادم

امشب تا می شد گل تو گلدونها جا دادم


از خونه ی ما نا امیدیها سفر کرده

گویا دعاهای منِ خسته اثر کرده

من لحظه ها را می شمارم تا رسد فردا

آن لحظه ی خوبِ در آغوشت کشیدنها


بعد از جدائیها ، آن بی وفائیها

فردا تو می آیی ، فردا تو می آیی

بعد از گسستنها ، آن دل شکستنها

فردا تو می آیی ، فردا تو می آیی


شعر از : جهانبخش پازوکی

با دلم چه آرزوها میکردم

با دلم چه آرزوها میکردم...با دلم که همیشه هوای دل تو را داشت...

با دلم چه آرزو ها میکردم....دلم که با وجود دل تو دل داده بود....

من با آرزوهایم زندگی خواهم کرد....

من با آرزو هایم به تو خواهم رسید...

 

ابر

همیشه دوست داشتم ابر باشم

چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش میگیره

جلوی همه گریه کنه

گاهی ...

گاهی سخت می شود …
دوستش داری و نمی داند
دوستش داری و نمی خواهد
دوستش داری و نمی آید
دوستش داری و سهم تو از بودنش
فقط تصویری است رویایی در سرزمین خیالت
دوستش داری و سهم تو
از این همه ، تنهایی است

کدام مادرید جام را بالا خواهد برد ؟

لینک دانلود

منبع : ورزش 3

مترسک

گنجشکی که از مترسک بترسد، از گرسنگی میمیرد (چگوارا)

راز

نعره هیچ شیری خانه چوبی را خراب نمی کند، باید از سکوت موریانه ها ترسید.

 

تو

شاید تو…
سکوت میان کلامم باشی!
دیده نمیشوی
اما من تو را احساس می کنم!
شاید تو ….
هیاهوی قلبم باشی!
شنیده نمیشوی
اما من تو را نفس می کشم!!!

پ ن:یکی از دوستان خوب وبلاگیم برام نوشته .

ماه من

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی
آخر ای ماه تو هم درد من مسکینی
کاهش جان تومن دارم و من میدانم
که تو از دوری خورشید چه ها می بینی
تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من
سر راحت ننهادی به سر بالینی
هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک
تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی
همه در چشمه مهتاب غم از دل شویند
امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی
من مگر طالع خود در تو توانم دیدن
که توهم آینه بخت غبار آگینی
باغبان خار ندامت به جگر میشکند
برو ای گل که سزاوار همان گلچینی
نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید
که کند شکوه ز هجران لب شیرینی
تو چنین خانه کن و دل شکن ای باد خزان
گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی
کی بر این کلبه طوفان زده سر خواهی زد
ای پرستو که پیام آور فروردینی
شهریارا اگر آیین محبت باشد

چه حیاتی و چه دنیای بهشت آیینی

((شهریار))